van'dan haberler

Herkese merhaba,

iki haftadır sağlık nedenleri nedeniyle blogda sizlerle olamıyordum. Herşeye rağmen iki haftalık sürede de toplandık. Buluşmalarımızdan birisinin olduğu gün bakan hanım geldiğinden çogem'deki programları nedeniyle kısa kesmek zorunda kalmıştık. Bunun yanında çocuklar fotoğraf çekmeye devam ediyorlar. Aramızdan iki kişiyle yollarımız ayrılmış gibi görünüyor. Birisi merve; zaten Özcan abi ve Nesra geldiklerinde de yoktu. Ailesinin yanına gitti ve daha dönmedi. Diğer kişi ise beni son derece üzdü; Ramazan. Daha önce de paylaşttığım üzere hem amcamı özledim diyordu ve bir şekilde gitmiyordu. Ancak dün amcası ziyarete gidince dayanamamış ve gitmiş. Temennim kısa sürede dönmesi, en azından bayramdan hemen sonra gelirse çok sevineceğim. Kendisini bu arada arayıp dönmesi için elimden geleni yapacağım. Ramazan atölyemizin maskotuydu, bu nedenle son derece üzgünüm.

Bunun dışında ramazan ayı nedeniyle, haliyle sıkıntılar çekiyoruz. Herkes niyetli oluyor. Hava da sıcak olunca o halimizle pek dışarı çıkamıyor, mütemadiyen çekilen fotoğrafları değerlendiriyoruz hep beraber.

Şimdi aktaracaklarım bu kadar.

Tekrardan iki haftadır paylaşımda bulunmadığım için özür dilerim. Bu günlerde en iyi giden şey ise Özcan Abi'nin kitapları oluyor ki, herkese tavsiye ederim. Sarı Otobüs'ün geçtiği yerlere takılıp kalıyor insan...

Sevgiler...

Van'dan haberler...

merhabalar,

sıcak ve nem... (aslında bu kadarını yazmam yeterli olurdu sanki...)

dün bir araya geldik, 4 eksikle. akrabalarının yanına gidenler oldu. misafirlerimizin geldiği hafta izin vermemiştik, bu hafta gitmelerini sağladık. hakları gibi duruyor. evet, kesinlikle hakları.

İlk defa Ramazan ve Nurullah'ın olmadığı bir atölye çalışması gerçekleştirdik. ikisinin de yeri çok belli oldu.

Konularımız ve hikayekeştirilmeleri konusunda artık hiçbirimizin "nasıl olacağı" noktasında sıkıntımız kalmadı.

Özcan abinin de çok istediği üzere kızlardan ikisi kaldıkları sevgi evlerinin hikayelerini fotoğraflayacaklar.

akşama devam etmek üzere, şimdilik kısa kesiyorum.

sevgiler :)

Van'dan haberler...

Merhabalar,

Dün buluşma günümüzdü. Geçen hafta misafirlerimizin sundukları katkıdan sonra, bu hafta beklediğim gibi daha farklı gözlerle karşılaştım. Bu farklılık şuanda bir duraksamaya neden olsa da, (Özcan abi ve nesra'nın anlattıklarından sonra, daha iyi şeyler yapabiliriz gözleri)sonuçlar üzerinde son derece olumlu etki yapacağını düşünüyorum.

Dün atölyenin açılmasından bugüne olan süreci sorularla değerlendirdik. Tahtaya sorular yazdım ve günlüklerine bunların cevaplarını yazmasını istedim. Daha sonra teker teker değerlendirdik. Görünen o ki, Özcan abinin uyarılarından sonra konulara daha farklı gözle bakılıyor ve hatta kimisi konusunu da değiştirmeyi düşünüyor. Düşünmek için zaman verdim. Bu arada ben de düşüneceğim. Önümüzdeki haftadan itibaren fotoğrafları seçmeye başlayacağız. Bu işi daha eğlenceli hale getirecek.

ÇOGEM ile ilgili çalışmaya da başladım. Hem Şeyma arkadaşımız da konu olarak ÇOGEM'i seçti. Ben de onunla birlikte ÇOGEM'i çalışacağım. Ve 15 Ağustos gibi ÇOGEM konulu bir sergi düşünüyoruz. Bu sergi vasıtasıyla hem yerelde dikkat çekmek, atölyeyi tanıtmak hem de basındaki arkadaşlara topluca kapıyı açmak istiyoruz. Bu sergi için hem ben hem de ÇOGEM yetkilileri sponsor işini halledeceğimizi düşünüyoruz. Yani maliyet konusunda bir sıkıntımızın olacağını şimdilik öngörmüyoruz.

Ara serginin, çocukların da somut çıktıları ve etkilerini görmeleri üzerine, son derece etkili olacağı kanısındayım.

Şimdilik anlatacaklarım bu kadar. Perşembe günü görüşmek dileğiyle,

Herkese sevgiler.

Van'dan haberler...

Herkese Merhaba,

Özcan abi ve Nesra'nın katılımıyla iki gün çok güzel vakit geçirdik. Öncelikle onlara teşekkür ediyorum. Dediğim gibi, çok güzel iki buluşma oldu. Çocuklar üzerinde çok ciddi olumlu etki bıraktığına ben eminim.

Birinci gün ucağın rötar azizliği nedeniyle yaklaşık olarak bir saat geç gelen Özcan Abi ve Nesra; Van Atölyesi olarak kendi aramızda geç kalanlara yönelik uyguladığımız cezayla karşılaştılar: şarkı söylemek. Nesra arada kendisini unutturdu ama Özcan Abi güzel bir İstanbul şarkısı ile kulaklarımızın pasını sildi. :) (THY Kaptanlarına sevgiler, saygılar :) ...)

Daha sonra ben sustum, Özcan Abi ve Nesra konuştular hep, onlar anlattılar. Yeniden anladım; işin ehlinden dinlemek çok ayrı bir keyif. İki gün boyunca bu keyfi doyasıya yaşadım.

İlk günün akşamında Savaş Hoca'nın planladığı üzere, Özcan Abi Vangölü Gazeteciler Cemiyeti üyelerine 'Belgesel Fotoğrafçılığı' hakkında bir saati aşkın bir süreyle seminer verdi. Bunun da son derece başarılı ve olumlu geçtiğini söylemeliyim.

Bu arada Özcan Abi ve Nesra'ya ayrıca teşekkür ederim; serin hava ve yağmur getirdiler bize. Nesra çok üşüdü, orası ayrı.

İkinci gün yine atölyede buluştuk. Çiçek dürbünleri yaptık. Nesra blog kullanımı hakkında çocuklara bilgiler verdi. Önceki gün verilen ödevlerin değerlendirmesini yaptık topluca. Nesra o arada çektiğimiz resimleri blog'a aktarmış, ne güzel! (Sanırım atölyeye bi Nesra transfer edeceğim)

Çocuk ve Gençlik Merkezi (ÇOGEM) Müdürü'nün merkezi anlatması ise bana göre iki günün en güzel anlarından biriydi. Etkileyiciydi tek kelimeyle. Burada yapılan çalışmalar, müdür ve eğitmen ekibinin çırpınışlar; "İsteyince oluyormuş" dedirtti bana. Daha çok istiyorlar ve daha çok güzel şeyler olacak, zamanla....

Daha sonra değerlendirmelerin ardından misafirlerimizi İstanbul'a geri gönderdik. Bir daha gelişlerinde daha çok zaman ayıracaklar bize, bana, Van'a... Bunun da sözünü aldık.

Çiçek dürbünü yaptık

Hüseyin'den

Ramazan'dan

Van'dan otoportre, en sevdiğim yer ve en sevmediğim yer çalışmaları

Aysel'den "en sevdiğim yer" konulu fotoğraf

Emre'nin en sevmediği yer :)

Hüseyin'in en sevdiği yer

Nurullah'tan otoportre çalışması

Ömer'in en sevmediği yer

Ramazan'dan otoportre fotoğrafı

Aynur'un en sevdiği yer

Miyeser'in otoportre çalışması

Şeyma'nın otoportre fotoğrafı

Van'dan haberler...

Herkese Merhaba,

Dün bir araya gelmiştik. Bugün fotoğraf paylaşamıyorum çünkü makineleri artık çocuklara verdim ve belirledikleri konuları fotoğraflayacaklar. Atölye ortamı artık - sıcak havayla birlikte- oldukça sıkıcı olmaya başladı sanırım. Bu nedenle hep dışarıdayız. Parklarda bir araya geliyoruz, spor salonunda...

Dediğim gibi çocuklar kendileri konularını belirlediler. Neden o konuları belirlediklerini de yazdılar. Bundan sonra sürekli fotoğraf çekilecek. Ve birlikte nasıl çektiklerine bakacağız. Daha önce paylaşımlarda yaz aylarında atölye açmanın dezavantaj olduğunu söylemiştim. Şimdi buna ilişkin gerekçelerimi söylemek istiyorum.

En önemli etken sıcak hava. (Van bu durumdayken, Batman, Mardin ve Şırnak'ı düşünemiyorum bile. BU nedenle oradaki arkadaşlara haksızlık yapmak da istemiyorum...) Sıcak hava mayıştırıyor bir kere. Her ne kadar biz sabah saatlerinde bir araya gelsek de, güneşin pek sabah-öğle-akşam ayırımı yapmadığını gördük...

Başka bir nedense çocukların bir şekilde hep işlerinin oluyor olması. Bu nedenle bir hafta ara vermek zorunda kaldık, bu hafta buluşmalarda ise 2 fire verdik. Sebebi belli; tatil ziyaretleri. Sevgi Evleri'nde kalanların ise değişik programları, kampları olabiliyor mesela.

Diğer çocuklar ise mesela; köye gideni oluyor, ya da 10 günlüğüne başka bir şehirdeki akrabalarına giden de var... Her ne kadar seçim sırasında bunları kendilerine anlatsam da, yeri geldiğinde karşı koymak güç oluyor.

Sevgi Evleri'nde kalan Ramazan var; anne ve babası hayatta değil. Van'ın bir ilçesinde amcaları var. Çocuk ben amcalarımı çok özledim, diyor. Birkaç günlüğüne git diyorum, "Ama gidersem ben köyümü de özledim, gelemem" diye sitem ediyor. Atölye mi önemli, çocuğun akrabalarını görmesi mi, ben karar veremedim. Ve Ramazan ben nasıl karar verirsem uymaya razı. "Sen ne diyorsan onu yaparım, ama gidersem kısa sürede dönmem" şeklinde konuşuyor. Hangi kararı vermeliyim bilemiyorum.

Benzer şekilde yine Sosyal Hizmetler bünyesinde kalan kızlar başarılarından dolayı, ödüllendirilmişler. Şehir gezileri ve tatillere çıkarılıyorlar. Ben ne desem onu yapacaklar. Gitmeyin desem bi türlü, gidin desem atölye mevcudu azalmış olacak. Şuanda hepsi katılım sağlığı sağlıyor ama ne bileyim kendimi bir bakıma suçlu gibi de görüyorum...
...

Seçtikleri konulara gelince. Bazıları insan'ı çekiyorlar. Daha çok portre boyutunda insan halleri. Birisi güvenlik ve temizlik çalışanlarını konu edinmiş kendisine. İki kişi sokakta çalışan çocukları fotoğraflayacak. Becerebilirse kızlardan birisi aile içi şiddeti çekmek istiyor, malzeme bulma konusunda sıkıntı çekiyor. (Malum; ketum bir yapımız var, kol kırılıp herdaim yen içinde kaldığı için...)

Tarlalarda güneş altında çalışıp çocuklarını okutan aileleri birisi konu aldı. BU hafta bunun için kendi köyüne gidecek ve orada resimler çekecek.

Konularımız tam şekillenmemekle birlikte az-çok böyle.

Şimdilik bu kadar, herkese Van'dan sevgiler, selamlar....

Van'dan haberler...

Herkese selamlar.

Çocukların bugün çektiği resimler...

Bugün çok iyi anladım ki, bu fotoğraf atölyesi asla yaz tatiline denk gelmemelidir. Sebeplerini akşam veya yarın paylaşacağım sizinle... Şimdi toplantım var maalesef.

Van'dan herkese sevgiler.

Van'dan haberler...

Herkese Merhaba,

Artık makinelerini kullanarak resim çekiyorlar. Bugün atölyeye gelme hikayelerini konuştuk. Kİm nasıl geldi, nasıl bir ortam buldu, bundan sonra ne olmasını istiyor... şeklinde. Gelecek paylaşımda onların görüşlerini size aktaracağım. Sevindiğim nokta; eğleniyor olmaları. Hepsinin ortak duygusu; çabuk kaynaştık. Değişik fotoğraflar çekmeye başladılar. Paylaşımda da görüleceği gibi, gölgeleri çekiyorlar mesela. Detay çekiyorlar vs.

Önümüzdeki haftanın bir günü pikniğe çıkmayı kararlaştırdık. Salı ya da perşembe günü bir aksilik olmazsa gideceğiz.

Toplantı nedeniyle bugün kısa kesiyorum. Anlatacak çok şey var, özellikle onların anlattığı; onları paylaşacağım.

Sevgiler.